บทที่ 97 สารเลว

อนันต์ผิดคำสัญญา

ลลนาในน้ำดูสวยงามยิ่งกว่าเดิม ร่างกายเปียกโชกไปหมด ปากพูดขอร้องไม่หยุด แต่เขาก็ไม่ได้หยุดแม้จะปล่อยไปแล้วครั้งหนึ่ง

ลลนาหอบหายใจหนัก พูดจาก็สะดุดไปหมด

"อนันต์ คุณสัญญากับฉันแล้วนะ"

เสียงของเธอแทบจะกลายเป็นเสียงร้องไห้ ที่นี่มีคนสัญจรไปมา ถ้ามีใครเห็นเข้า เธอจะมีหน้าอยู่ในสังคมได้อย่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ